Het project Wakaman (letterlijk: lopende man) is gestart als dialoog tussen de kunstenaars Gillion Grantsaan, Remy Jungerman en Michael Tedja over de problemen die ze tegenkomen als nietwesterse kunstenaars die in het Westen wonen, wanneer het gaat om categorisering, herkenning en interpretatie. De drie kunstenaars hadden tijdens hun opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie grote behoefte aan documentatie over de hedendaagse Surinaamse beeldende kunst. Ze misten een theoretisch referentiekader voor de specifieke beeldtaal en symboliek van waaruit deze kunst en die van Surinaamse kunstenaars in de diaspora is ontstaan.
Gillion Grantsaan en Remy Jungerman hebben zich gericht op de relatie tussen Surinaamse kunstenaars die hun land hebben verlaten. Zij realiseerden een uitwisselingsproject tussen die twee groepen, een tentoonstelling in Paramaribo en een publicatie.
Michael Tedja schreef twee boeken en stelde een tentoonstelling samen waarin de begrippen diaspora en verplaatsing centraal stonden.

Projectvoorstel
Met het project Wakaman gaat lopen laten de kunstenaars Remy Jungerman, Gillion Grantsaan en Michael Tedja de Wakaman (letterlijk: 'lopende man') nu echt lopen.
Het werk van de Wakamankunstenaars is verschillend van aard: Jungerman is beeldhouwer, Tedja tekent en schildert, Grantsaan werkt meer collageachtig en gebruikt daarvoor de computer. Vorm raakt voortdurend aan inhoud in hun werk, en andersom. Terugkerend element is: kunst van niet-westerse mensen die wel in het Westen wonen en de problemen die ze tegenkomen als het gaat om categorisering, herkenning en interpretatie. Het project Wakaman gaat lopen zal deze vragen mede onderzoeken.

Gillion Grantsaan en Remy Jungerman concentreren zich op de (kunstenaars) relatie  Suriname- Nederland  waarin de uitwisseling van werk en concepten voorop staat. Het project mondt uit in een tentoonstelling in Nederland en een website. Michael Tedja verzorgt een tentoonstelling in Nederland met internationale kunstenaars waarin vragen rond diaspora en ‘displacement’ in een internationaal perspectief geplaatst worden. 

PLAN VAN AANPAK MICHAEL TEDJA

De Wakaman, ook wel Hosselaar genoemd, - het woord ‘Hosselen’ is oorspronkelijk een Surinaams woord, maar staat ondertussen in de Dikke Van Dale. Het is afkomstig van het Engelse ‘to Hustle’, en ligt qua betekenis dicht bij het Nederlandse woord ‘Husselen’,- loopt, neemt Suriname als vertrekpunt en gaat opzoek naar de hele wereld.
Geen trendy wij/zij-denken; Je bent voor of tegen… Geen navelstaarderij. Hij stelt vragen die groter zijn dan hijzelf is. Hij is een kosmopoliet.

THE DFI
The DFI verzet zich als krant tegen de provinciale houding ten opzichte van het vreemde en het onaangename, in een tijd waarin de kunst tot folkloristisch wegwerpartikel, als bestempeld cultuurproduct is gedegradeerd, en hedendaagse kunstenaars zich politiekcorrect bewegen als allochtonenmuizen in de val, ontwikkeld The DFI zich als hedendaags platform voor prikkelende ideeën voorbij de (eigen) landsgrenzen, levert zij opmerkelijke beelden en krankzinnige associaties in bijtende kunstkritieken en polemische pamfletten en legt zij interculturele verbanden.
The DFI is het fantasierijke raamwerk van de tentoonstelling. Zij is geen slaaf van de werkelijkheid, zij husselt feit en fictie. Deze kroeskrant, immers gemaakt door een mengelmoes van nationaliteiten, kan gelezen worden op een website.
Er word een website gemaakt waar de bestanden op te lezen en te zien zijn. Deze site is geen doel op zich. De bestanden zijn dus niet interactief. De krantenpagina’s zijn digitaal, maar zijn een voorpublicatie van de (beeld) roman, die als catalogus bij de tentoonstelling zal dienen.
De internationale en nationale kunstenaars van de tentoonstelling  leveren de informatie voor The DFI.

DE TENTOONSTELLING
Het is voor elke kunstenaar belangrijk om in te zien dat engagement alomtegenwoordig is. De Surinaams/Javaans/Nederlandse schrijfster Karin Amatmoekrim schreef er in haar boek ‘Het knipperleven’ het volgende over:“Ik sta voor de spiegel en zoek een passende jas bij de kleren die ik aan heb. Over een kleine drie kwartier word ik verwacht bij een openluchtevenement. De muzikanten die hier zullen optreden, delen het idee dat ze met hun muziek een arm verhongerend land in Afrika wat op kunnen beuren. Tegelijkertijd kan het publiek zich even van Whopper menu en nieuwe Eminem cd’s losrukken om gemiddeld 2,5 minuten aan stervende kinderen te denken.”
Ik zal existentiële verbanden durven leggen met kunstenaars van ver buiten de Nederlandse en Surinaamse landsgrenzen waardoor het begrip ‘toekomstvisie’ breder wordt, magistraal. Ik nodig een groep Nederlandse en internationale kunstenaars uit wiens werk op een inhoudelijke en beeldende manier verbonden is aan de diasporakunst/kunstenaars uit de hele wereld en maak met hun een tentoonstelling in Nederland.

PLAN VAN AANPAK REMY JUNGERMAN EN GILLION GRANTSAAN

Wat is de diaspora Suriname Nederland? Remy Jungerman en Gillion Grantsaan willen dit in samenwerking met zoveel mogelijk actoren blootleggen en vastleggen. Onderbelichte perspectieven in de warmte van het voetlicht zetten en een wezenlijke bijdrage leveren aan de knarsetandende cultureel en maatschappelijke discussies. Als kunstenaars kunnen en willen wij invloed uitoefen op enkele relevante en terugkerende elementen; categoriesering, herkenning, erkenning, referentiekader en interpretatie, in de kunst en de discussie rondom kunst. Zonder een wezenlijk onderscheidt te maken tussen de lokale dan wel globale context omdat zij beiden belichaamt.

Dit team staat voor ogen 3 Surinaamse en 3 Nederlandse kunstenaars, met een Surinaamse achtergrond, aan elkaar te koppelen en uit te dagen het publiek via beeld en tekst, deelgenoot te maken van het proces om tot een gesamtkunstwerk te komen. Dit dagboek van de samenwerking tussen deze kunstenaars wordt becommentarieert aan de hand van de eerder genoemde terugkerende elementen in de kunst en openbaar gemaakt op het net en wellicht in boekvorm. De werken worden in een tentoonstelling in Suriname getoond en mogelijk ook in Nederland. Op deze tentoonstelling zullen alsmede werken tentoongesteld worden van kunstenaars uit Sur en NL, die de opdracht hebben gekregen een werk te maken aan de hand van een afbeelding uit de Buku collectie. Buku - Bibliotheca Surinamica een initiatief van Carl Harnack is een privé-collectie van Surinamica: boeken, foto's, schilderijen, etsen, manuscripten en ephemera. Alle items zijn op een of andere wijze verbonden met de geschiedenis van Suriname en dus Nederland. Ieder boek of foto vertelt een verhaal over een lang verwaarloosde geschiedenis. Naast het beeldende element van dit project wordt het geheel begeleid door teksten van o.a. Rob Perree en Adi Martis die de lokale en globale context belichten.